Mieke (65), Willebroek – van ontslag naar opnieuw richting
Als jij dit herkent, dan zit je waarschijnlijk dichter bij dit verhaal dan je denkt.
Mieke werkte jarenlang als activiteitenbegeleider in een woonzorgcentrum.
Tot ze plots te horen kreeg dat haar functie verdween.
“Ik voelde me niet alleen overbodig… maar ook nutteloos.
Terwijl ik eigenlijk nog zoveel te geven had.”
De laatste jaren voor haar pensioen waren zwaar.
Door besparingen stond ze alleen voor een afdeling waar vroeger drie mensen werkten.
“Veertien bewoners met dementie, alleen.
Ik voelde constant dat ik hen tekort deed.”
De stress, het schuldgevoel, het gevoel dat je nooit genoeg doet…
het begon door te wegen.
En toen viel haar job weg.
De fase waar niemand je op voorbereidt
Wat daarna kwam, had ze niet verwacht.
Geen werk meer.
Meer tijd.
Maar vooral:
“Ik dacht dat het vanzelf duidelijk zou worden wat ik met die tijd moest doen…
maar dat was niet zo.”
Niet ongelukkig.
Maar ook niet echt vervuld.
Zo’n fase waar je “bezig” bent, maar niet echt richting voelt.
De twijfel
Toen ze voor het eerst hoorde over Zinvol Pensioen, dacht ze:
“Is dit niet gewoon weer zo’n cursus? Ik zoek dat zelf wel uit.”
Maar diep vanbinnen voelde ze ook:
“Als ik zo blijf doorgaan, verandert er niets.”
De beslissing
Ze besloot toch te starten.
Niet omdat alles duidelijk was.
Maar net omdat dat nog niet zo was.
“Die cursus heeft me echt doen stilstaan.
Niet oppervlakkig nadenken, maar echt voelen: wat wil ik eigenlijk?”
Voor het eerst nam ze bewust tijd om:
- te kijken naar wat voor haar belangrijk was
- los van wat “verstandig” leek
- los van verwachtingen van anderen
Wat er veranderde
Geen spectaculaire ommezwaai.
Maar iets fundamentelers:
“Mijn hoofd werd eindelijk wat stiller.
Ik begon te voelen: dit is meer mijn ding.”
Ze besefte:
“Dit is mijn moment. Ik hoef niet meer te doen wat hoort en ik dacht bij mezelf: waarom zou ik dat eigenlijk niet doen?”
Vandaag
Vandaag werkt Mieke als creatief therapeute.
Ze geeft workshops, begeleidt mensen en heeft haar eigen atelier.
Maar belangrijker dan wat ze doet, is hoe het voelt:
- ze staat op met zin in de dag
- ze voelt richting
- ze maakt bewuste keuzes
“Ik ben vooral blij dat ik niet langer gewacht heb.”
Wat zij anders zou doen
“Achteraf gezien had ik hier vroeger bewust mee moeten bezig zijn.
Niet wachten tot het moment daar is.”
Waarom ze dit deelt
Omdat ze weet hoe gemakkelijk het is om te denken:
“Ik zie wel hoe het loopt.”
Maar dat gebeurt zelden vanzelf.
“Die cursus heeft mij niet gezegd wat ik moest doen.
Maar wel geholpen om te ontdekken wat voor mij klopt.”
Voor wie dit herkenbaar is
Als jij voelt:
- “Ik had alles geregeld… behalve wat daarna komt”
- “Ik ben bezig, maar het voelt niet helemaal juist”
- “Ik wil hier bewust mee omgaan, maar weet niet hoe”
dan zit je dichter bij dit verhaal dan je denkt.
Misschien is dit geen toeval dat je dit leest
Soms kom je een verhaal tegen dat iets in gang zet.
Niet omdat het perfect overeenkomt.
Maar omdat het ergens raakt.
De vraag is dan niet: “is dit exact mijn situatie?”
Maar:
“wil ik hier zelf iets mee doen?”