Johan (67), Sint-Niklaas – van ‘bezig blijven’ naar bewust kiezen
Sommige mensen stoppen met werken en zoeken daarna wat ze willen doen.
Johan niet.
Hij ging gewoon opnieuw aan het werk.
“Ik kan niet de hele dag thuis zitten. Daar ben ik veel te fit voor.”
Na 45 jaar als landmeter bij het Kadaster stopte hij op zijn 65ste.
Rustig afscheid, geen grote plannen.
De eerste weken waren aangenaam.
“Uitslapen, wat klussen… dat was oké.”
Maar dat duurde niet lang.
Niet stilzitten, maar ook niet juist
Na een maand begon het te knagen.
“Ik liep ’s morgens wat rond. Mijn vrouw had haar bezigheden… en ik zat daar.”
Voor Johan was dat geen optie.
Dus hij deed wat voor hem logisch was:
terug iets doen
Hij begon als taxichauffeur.
“Ik dacht: rijden, contact met mensen… dat past wel.”
En in het begin klopte dat ook.
Tot de realiteit zich toonde.
De verkeerde match
De job bracht niet wat hij zocht.
- kinderen met gedragsproblemen
- stress tijdens het rijden
- onderbroken dagen
“Ik werkte ’s morgens en ’s avonds… en zat daartussen maar wat te wachten.”
Niet slecht.
Maar ook niet goed.
“Ik dacht: dit is niet wat ik wil. Ik ben bezig… maar niet op de juiste manier.”
De blinde vlek
Johan zat vast in één idee:
“Ik ben met pensioen, dus mijn oude werk is gedaan.”
Dat voelde logisch.
Maar tegelijk klopte het niet.
Het kantelpunt
Op een avond zag hij een pensioenquiz.
“Ik dacht: ach, waarom niet.”
Een van de vragen bleef hangen:
“Hoe ziet jouw ideale week eruit?”
En daar stond iets dat hij niet had verwacht:
“Doorgaan met wat je deed, maar op jouw manier.”
“Dat zette mij aan het denken. Waarom zou dat niet kunnen?”
De beslissing
Hij besloot verder te gaan en volgde de cursus.
Niet omdat hij twijfelde om iets te doen.
Maar omdat hij voelde:
“Ik wil niet zomaar bezig zijn. Ik wil dat het klopt.”
Wat er veranderde
De cursus gaf hem geen nieuw idee.
Maar wel een andere kijk op wat al mogelijk was.
“Ik besefte: ik moet niet iets anders zoeken.
Ik moet kiezen hoe ik mijn werk wil doen.”
Een oefening maakte het concreet:
“Ik schreef mijn ideale week uit.
Drie dagen werken. De rest vrij. Toen dacht ik: dat is het.”
Vandaag
Vandaag werkt Johan opnieuw als landmeter.
Maar niet zoals vroeger.
- 3 dagen per week
- vaste uren
- op zijn voorwaarden
“Ik doe hetzelfde werk… maar het voelt helemaal anders.”
Hij heeft:
- structuur
- beweging
- sociaal contact
zonder de druk van vroeger.
Wat het verschil maakte
Niet méér doen.
Maar juist kiezen wat je doet
“Die quiz heeft me doen inzien dat pensioen niet betekent dat je moet stoppen.”
Wat er anders had kunnen gebeuren
“Ik was waarschijnlijk nog altijd taxi aan het rijden.
Bezig… maar niet tevreden.”
Voor wie dit herkenbaar is
Als jij voelt:
- “Ik wil bezig blijven, maar niet zomaar iets doen”
- “Ik heb dingen geprobeerd, maar het klopt niet helemaal”
- “Ik wil een ritme dat bij mij past”
dan zit je dichter bij Johan dan je denkt.
Misschien is dit geen toeval dat je dit leest
Soms kom je een verhaal tegen dat iets in gang zet.
Niet omdat het perfect overeenkomt.
Maar omdat het ergens raakt.
De vraag is dan niet: “is dit exact mijn situatie?”
Maar:
“wil ik hier zelf iets mee doen?”